Colaborar

Escribir unha peza

Aceptamos propostas. Non buscamos actualidade: buscamos pezas que sigan tendo sentido dentro de cinco anos. Pode ser un artigo que sosteña un argumento propio ou que documente un caso concreto desde o terreo, ou unha conversa con alguén que saiba algo que a maioría non sabe.

Escribe a editorial@galiciasustentable.org cunha proposta de dez liñas que responda a tres cousas: que pregunta responde a peza, que material tes xa —datos, acceso a persoas, traballo de campo— e por que seguirá interesando dentro duns anos.

Respondemos a todas as propostas. Se encaixa, acordamos extensión, prazo e condicións antes de que escribas nada, para que ninguén traballe en balde.

Propoñer un tema

Se coñeces un caso que merece ser contado pero non queres escribilo ti, dínolo igual. Moitas das mellores pezas saen de alguén que nos avisou de algo que estaba pasando nun sitio onde non estabamos mirando.

Tamén nos serve o contrario: se publicamos algo que che parece incompleto, mal enfocado ou directamente equivocado, escríbenos. As correccións que recibimos quedan recollidas na propia peza.

Apoiar o traballo

A revista é gratuíta, sen publicidade e sen muro de pago, e vai seguir séndoo. O que a sostén é o traballo da Fundación Galicia Sustentable, unha fundación privada sen ánimo de lucro constituída en 2008.

Podes apoiala facéndote socio ou colaborando cun proxecto concreto. A fundación emite os certificados fiscais correspondentes. Escribe a socias@galiciasustentable.org ou consulta a web da fundación.

Patrocinar un informe de referencia é outra vía: son as pezas que alimentan o noso Observatorio e quedan publicadas en aberto, con método e fontes á vista.

O que buscamos

Calquera proposta ten que caber nalgún dos catro temas do arquivo, que non son catro caixas senón unha secuencia: partimos da identidade para que o común prospere dentro dos límites inexorables.

• Identidade — Lingua, cultura, arraigo, quen marcha e quen volve. O que se herda posto en cuestión, nunca como nostalxia.
• O común — Montes veciñais, confrarías, cooperativas e políticas públicas. Quen decide sobre o territorio e con que regras.
• Prosperidade — Traballo, empresa e suficiencia económica. Que significa vivir ben nun territorio que non pode medrar sen límite.
• Límites — Clima, auga, solo, mar e enerxía. O marco físico dentro do que se discute todo o demais.

E ten que responder a unha pregunta. Se non sabes dicir en voz alta que pregunta responde a túa peza, aínda non está lista para propoñerse.